تتو

Yet another lonely bench, Stanley Park, Vancouver, August 08, © Once Again
"چرا تنها اینجا نشسته‌ای آلیشیا؟" روی مبل گوشه سالن توی تاریکی نشسته بود. دست‌هاشو زیر چانه‌اش زده بود و داشت معاشرت جماعت را در آن طرف سالن تماشا می‌کرد. فکر کنم سی و دو سه سالی داشت. قیافه‌اش به امریکای لاتینی می‌خورد. صورتش شبیه نورا جونز بود. یک پرده چاق‌تر. چیزی که باعث شد بروم سر صحبت را باز کنم، خالکوبی روی سینه‌اش بود: "بسم‌الله الرحمن‌الرحیم"، آن هم با حروف عربی درشت که تقریبن تمام عرض سینه‌اش را گرفته بود. یادم نیست چه لباسی پوشیده بود، اما کل خالکوبی‌ معلوم بود. "دلیل خاصی داره که این آیه رو تتو کردی؟ مسلمانی؟" "نه. به خاطر حس روحانی‌ش* فقط. آرومم می‌کنه". خالکوبی را که نگاه می‌کردم، ناخودآگاه حواسم جاهای مختلف می‌رفت. پرسیدم:"در موردش زیاد کامنت می‌گیری؟" "زیاد! یه عده خوششون می‌آد. یه عده هم توهین می‌دوننش و ناراحت می‌شن. حرام بودن تتو و این‌ها" یادم نیست کلمه "حرام" عربی را به زبان آورد یا در ذهن من این‌‌جور نقش بسته. پرسیدم: "چرا اینجا تنها نشسته‌ای اون‌وقت؟ منتظر کسی هستی؟" خندید که "نه سال‌هاست که دیگه منتظر نیستم!" "چطور؟" "بعد از چند سال آدم دیگه منتظر نمی‌مونه. پیش می‌آد که آدم به آدم‌ دیگه دل ببنده، ولی عاشقش نمی‌شه." "از کجا معلوم که فردا یکی پیدا نشه که بشه؟" "نمی‌دونم. تا به حال که این‌ طوری بوده برای من." "بعد اگه آدم‌هایی که بهشون‌ دل می‌بندی عاشقت بشن چی؟" "حواسم هست. می‌ذارم می‌رم قبل از این‌ حرف‌ها..."

این جریان دو ماه پیش بود. بعد دیروز یک دفعه که یاد آلیشیا افتادم، گفتم دوربینم را بردارم بروم بوردرز‌ِ دان‌تاون -محل کارش- شاید پیدایش کنم و ببینم اجازه می‌دهد که از خالکوبی‌اش عکس بگیرم. هر چه گشتم ندیدم‌اش. پرسیدم گفتند دو هفته پیش تصفیه حساب کرده رفته از آن‌جا.

* Spiritual

Link .  2 Comments